Afgelopen Week
Backrooms
“BACKROOMS (FILM) Genre: Horror Ik ga deze recensie beginnen met een statement: Ik ben niet de doelgroep van deze film. Gisteravond ben ik in de bioscoop deze film gaan kijken. Hij begon best veelbelovend. Het hoofdpersonage werd goed neergezet, de probleemstelling is helder en het kijken kan beginnen. Hoofdpersonage Clark ontdekt in zijn falende meubelzaak een alternatieve dimensie. Een dimensie die mij deed denken aan de Stanley Parable, maar er schijnen dus andere soortgelijke games te zijn waar deze film op gebaseerd was. Voor Clark begint hier een zoektocht door deze dimensie en wat het is en hoe het loopt. Het is een trage film met best wel een aantal schrik- en kippenvelmomenten. Het acteerwerk van de cast is goed, maar niet uitmuntend en de setting is een beetje saai en eentonig. De acteur die Clark speelde deed het zeer goed. Hij wist zijn hysterie goed neer te zetten. Dat gezegd hebbende, besef ik me ook dat het erbij hoort. En daarom juist goed past in deze film. Desalniettemin vond ik het verhaal erg matig. Het begint goed, maar wordt daarna (net als het decor) eentonig en het einde vind ik ronduit teleurstellend. Maar ik grijp hier terug op het statement dat ik zojuist maakte: Ik ben niet de doelgroep. Technisch is de film oké. Zou ik de film aan anderen aanraden? Nee, aan het eind was het voor mij een beetje onduidelijk waar ik naar heb gekeken. Bovendien was het einde echt niet bevredigend. Maar ik grijp weer terug op het statement: Ik ben niet de doelgroep. Zou ik de film nog eens kijken? Nee, ik heb wel wat beters te doen. Verdient het een sequel? Nee, maar het zou zomaar kunnen zijn dat de film het wel krijgt. Al zie ik niet wat er in het vervolg beter zou zijn dan het origineel. Cast: 7,0 Genrewaardering: 6,5 Decor: 7,0 Verhaal: 4,0 Techniek: 7,0 Overall: 6,3 IMDB-rating: 7,2 Rotten Tomatoes: Critics - 89%, audience 74%
Star Wars: The Mandalorian & Grogu
“STAR WARS: THE MANDALORIAN & GROGU (FILM) Genre: Science Fiction De zeer vermakelijke serie The Mandalorian in film gegoten. Dat is eigenlijk wat deze film is. Ik vind hem zeker niet denderend, maar het is er ook zeker eentje (als je Star Wars leuk vindt) om te kijken. The Mandalorian werkt op freelancebasis voor The New Republic en krijgt een klus om een onbekende commandant op te sporen en gevangen te nemen. Onderweg komt hij de familie The Hutt tegen, je weet wel van dat misdaadsyndicaat, en gaat hij langs verschillende werelden. Het verhaal zit goed in elkaar, maar is tegelijkertijd ook vrij gemakkelijk. Er zijn geen bijzondere plottwists of gebeurtenissen. De film kijkt gewoon gemakkelijk weg, maar verwacht niet teveel van het verhaal. Technisch heeft de film veel positieve kwaliteiten, maar ik vind Rotta the Hutt wel erg matig geanimeerd. Het voelde bij hem een beetje alsof ze de film af hadden, het budget erdoorheen gejast en toen bedachten: We moeten hem nog doen. Zijn CGI lijkt echt uit het jaar kruik te komen. Zou ik de film aan anderen aanraden? Ja hoor, voor een relaxed avondje op de bank Zou ik de film nog eens kijken? Ik sluit het zeker niet uit Verdient het een sequel? Ja, kan maar hoeft niet. Cast: 7,5 Genrewaardering: 7,0 Decor: 8,0 Verhaal: 6,5 Techniek: 6,5, was hoger geweest als Rotta the Hutt beter was geweest. Overall: 7,1 IMDB-rating: 7,0 Rotten Tomatoes: Critics - 62%, audience 88%
Villainess Level 99: I May Be the Hidden Boss but I'm Not the Demon Lord
Kees Flodder
“Kees Flodder (SERIE) Genre: Komedie De legendarische familie Flodder is weer teruggekeerd. De serie Kees Flodder volgt de dochter van Kees, gemakshalve ook Kees genoemd, en haar intrek in de villawijk Eijckendael. In veel opzichten is er geprobeerd de originele familie een beetje na te maken. Ma Flodder is er (in de vorm van Kees Flodder), dan is er een oma die sterk vergelijkbaar is met opa en een moderne variant van Sjonnie. Dat vind ik jammer. Want de serie is wel heel erg in de stijl van de originele Flodderserie gemaakt, wat in de basis heel komisch is. De serie had daarom, wat mij betreft, best wat meer op zichzelf mogen staan. Desondanks is de cast wel redelijk goed gekozen, niet uitmuntend maar iedereen doet zijn rol best goed. Bovendien zitten er een paar hele bekende mensen in een bijrol. In de humor en het verhaal zijn de makers trouw gebleven aan de originele serie, al had ik het gevoel dat soms (helemaal aan het begin) soms iets teveel de extremen werden opgezocht for the sake of het zoeken van de extremen. Maar goed, dat is ook des Flodders. De villawijk zelf vind ik persoonlijk teveel een kopie van de originele wijk en ik had het bijvoorbeeld dan mooier gevonden om haar daadwerkelijk in het originele huis te laten intrekken. Dan wil ik nog even een speciale vermelding voor de achtervolgingsscène. Die was wel heel Hollywoods opgezet en tegelijkertijd heel vermakelijk Al bij al een zeer leuke serie om te zien en een degelijk vervolg op Flodder. Zou ik de serie aanraden? Ja. Verdient het een sequel? Ja hoor, als ze tenminste op deze toer doorgaan Cast: 7,5 Genrewaardering: 8,0 Decor: 7,0 Verhaal: 6,5 Shotgebruik: 7,0 Overall: 7,2 IMDB-Rating: 5,1 Rotten tomatoes: nvt
Afgelopen Maand
It's Always Sunny in Philadelphia (S8)
“The Gang Gets Analyzed + Reynolds vs. Reynolds: The Cereal Defense zijn zo peak
The Tasters
“Very interesting concept (dinner voorproevers voor Hitler) maar daarnaast 0 toevoeging op ww2 films. En er gebeurt gewoonweg te weinig.
The Drama
“Decently entertaining. Af en toe te drawn out maar net genoeg hiha en boohoo momenten. Also Zendaya 😮💨
The Swedish Connection
“THE SWEDISH CONNECTION (FILM) Genre: Historisch drama / Gebaseerd op waargebeurde feiten De film gaat over een hoge Zweedse ambtenaar Gösta Enzell. Door de hoge politieke top van Zweden heeft Enzell tienduizenden joden uit Nazi-Duitsland heeft gered. Althans, volgens Wikipedia(30.000 - 40.000), vlak voor de credits in de film wordt gesproken van 100.000 joden. Het verhaal van de film is vermakelijk, maar wel redelijk simpel verteld. De manier van vertellen vind ik wel wat vreemd. Het is een serieus verhaal, over een serieus onderwerp. Maar het is neergezet als een soort van komedie, maar dan is hij maar zelden grappig. Ik vond de manier van vertellen niet passen bij het verhaal. Desondanks kijkt het wel lekker weg. Ik vind de filmZ dus niet echt passen bij het genre. De setting waarin het plaatsvindt valt verder weinig over te melden, anders dan dat het prima is. Zou ik de film aan anderen aanraden? Nee, het is een vermakelijke film maar er zijn betere films die ik zou aanraden. Zou ik de film nog eens kijken? Nee, zo leuk is hij ook niet. Hij is wel vermakelijk. Verdient het een sequel? Nee. Cast: 7,0 Genrewaardering: 4,5 Decor: 7,0 Verhaal: 6,5 Techniek: 6,5 Overall: 6,3 IMDB-rating: 6,9 Rotten Tomatoes: Critics - nvt, audience 86%
Eerder Dit Jaar
Bleach (S1)
“Dames heren en overige levensvormen, het is tijd. Tijd voor een rewatch van een van de meest centrale pilaren van mijn early teens, en een groot stuk van origin voor mijn interest in martial arts, coole zwaarden, en awesome powerscalings. Het is tijd voor Bleach. We volgen onze main protagonist Kurosaki Ichigo, een average teen lad in een slaperig japans dorpje. Al gauw blijkt dat hij een messy en convoluted geschiedenis heeft, met een drama van een overleden moeder een een vader met (zacht gezegd) vreemde persoonlijkheid. Ook zien we hier de B-tier heros voor het eerst, in de form van Inoue, Chad, en Uryu. Door een omstandigheid van het lot, komt Kurosaki in aanraking met Rukia Kuchiki, een Soulreaper uit Soul Society. Een krijger uit de spirit realm die o.a. getaakt zijn met het opsporen, verslaan, en zuiveren van Hollows (menselijke zielen die corrupt zijn geraakt tijdens hun transitie naar het hiernaamaals) Drama slaat toe, en een mortally wounded Rukia leent haar Soul Reaper powers uit aan Kurosaki. Onze resident gingen heeft vervoglgens de Shonen anime jump-start van de century en gaat vol supersaiyan op iedereen hun ass. Wat volgt is een escalatie aan encounters en monsters, met als climax Ichigo zijn confrontatie met King Fisher, een 50 jaar oude en zeer sterke Hollow, die zijn fisher-tail als een lantaarnvis gebruikt en vormgeeft van zijn doelwit hun meest dierbare persoon. Hier leren we dat het King FIsher was die al die jaren geleden Ichigo zijn moeder vermoordde toen hij nog maar een klein kind was. You see, Hollows zijn van nature aangetrokken tot stervelingen met sterke 'spirit pressure' (wat Bleach praat is voor Powerlevel). Kingfisher was eigenlijk op jacht naar Ichigo, maar zijn moeder sprong ervoor. Ichigo mat met King Fisher, die gravely wounded wegvlucht. Het seizoen eindigt met een incursion vanuit soul society waarin we kennis maken met de resident hot-air head Abarai Renji, een leutenant van Soulreaper Squad 6. Hij word vergezeld door niemand minder dan Byakuya Kuchiki, kapitein van dezelfde genoemde squad, en tevens ook grote broer van Rukia. Ze komen Rukia arresteren op de crime van het verliezen van haar soulreaper powers aan een sterveling. Ichigo en kornuiten proberen in te grijpen, maar ondanks een spontante power-up montage legt Ichiho alsnog het loodje, en word voor dood achter gelaten terwijl Rukia terug geescorteerd word naar soul society, afwachtend van haar doodstraf in exact 1 maand tijd. MAAR GRAPJE, dat is niet het einde van het seizoen. You see, er is een lokale merchant die eigenlijk super powerful magic dude is, genaamd Kisuke Urahara, die al deze tijd Ichigo en zijn potential in het oog gehouden heeft. Hij hide-awayed Ichigo naar zijn secret lair onder de stad, waar we een multi day training montage krijgen. In deze training montage leert Ichigo om zijn -eigen- soul reaper powers te unlocken ipv de geleende van Rukia (want die had hij schijnbaar al along, dont ask questions), waarna hij zijn gebroken zwaard laat herboren door de naam van zijn zwaard te leren (Alle Zanpaktous (Soul reaper zwaarden) hebben namen en persoonlijkheden die manifesteren, try to keep up), en als conclusie moet hij zijn ziel laten herboren -voor- de corruptie van death hem veranderen in een Hollow. Dit gebeurd -net- niet, waardoor we de MEEST MOTHERFUCKING BADASS SCENE OOIT krijgen; Hollow-Reaper Ichigo. Echter weet hij zijn corrupte kant onder bedwang te krijgen, en we eindigen het seizoen VOOR HET ECHIE met een gate naar soul society die door Urahara geopend word. Nu sprinten onze heroes (want de B-tier squad gaat ook mee) door de void heen richting soul society, om hun nieuw-gekregen vriendin Rukia te redden van het Onrecht. Zullen we het redden? Zullen ze epische gevechten moeten doorstaan? Ga ik deze open vragen stellen aan het einde van iedere seizoensreview? We gaan het zien in het volgende seizoen van B L E A C H!
The Zone of Interest
“THE ZONE OF INTEREST (FILM) Genre: Historisch drama The Zone of Interest is een film die al langer op mijn lijst staat om te kijken. Ik kwam hem alleen nergens tegen en was te lui om hem te gaan zoeken, totdat ik hem van de week uit het niets bij HBO Max ineens zag. De film gaat over het ‘normale’ leven van kampcommandant Rudolf Höss heeft vlak naast concentratiekamp Auschwitz. Maar de kracht van deze film zit hem niet in het verhaal. In de hele film gebeurt er eigenlijk vrij weinig. Je ziet een gezin een, voor Nazi-Duitslandbegrippen, normaal leven leiden. Maar dan wel met de constante geluiden van gebeurtenissen in Auschwitz. Daarover straks meer. Zoals ik zei, is het verhaal niet echt spannend en de cast is goed, maar niet uitmuntend. Wat de film wel heel goed doet is sfeer neerzetten en alles in historisch perspectief plaatsen. Jodenhaat werd als iets heel normaals gezien en het leven, zelfs bij een concentratiekamp, gaat gewoon door zonder dat er bijvoorbeeld voor wordt gezorgd dat kinderen er zo min mogelijk van meekrijgen. Dan gaan we over naar de techniek. Daar zit namelijk wel echt de kracht van deze film. Door het gebruik van de achtergrondgeluiden wordt een constante looming presence van het kamp neergezet. Soms heel duidelijk, schreeuwende mensen op de achtergrond, maar vaak ook een simpele brom die er constant is. In de scènes heb je bijna het gevoel dat er iets mist, door het ontbreken van de brom. Ook worden de daken van de kampgebouwen en de blinde muur die de tuin scheidt van het kamp bijna normaal, hoe langer je in de film zit. Ook wil ik iets over de shots kunnen zeggen. Er wordt veel gebruik gemaakt van weide shots, waarin het onderwerp heel klein is. Als dat goed gebruikt wordt, ga ik daar altijd wel goed op. In deze film is dat zeker het geval. Je krijgt daardoor veel mee van het contrast van de huiselijke omgeving tegenover toch de looming presence van het kamp op de achtergrond. Groot minpunt van de film is denk ik de duur. Hij duurt bijna twee uur, maar misschien is het beter om hier een korte film van te maken. Drie kwartier tot een uur laat ook zien wat je met de film te zien krijgt. Zou ik de film aan anderen aanraden? Dit is een moeilijke vraag. Het simpele antwoord is namelijk: Nee. Het verhaal is niet sterk en er gebeurt weinig, terwijl er toch tegelijkertijd op de achtergrond veel erge dingen gebeuren. Tegelijkertijd vind ik dat dit een film is die iedereen gezien moet hebben. De film geeft namelijk een bijzonder inkijkje in hoe het leven ongeveer geweest moet zijn voor mensen die in de buurt van een concentratiekamp woonde en, hoe gek het ook klinkt, hoe normaal dat op een bepaald punt kan worden. Zou ik de film nog eens kijken? Nee, één keer kijken is voldoende, maar belangrijk genoeg om de impact ervan te snappen. Verdient het een sequel? Nee. Cast: 6,5 Genrewaardering: 9,0 Decor: 9,5 Verhaal: 5,0 Techniek: 9,0 Overall: 7,8 IMDB-rating: 7,3 Rotten Tomatoes: Critics - 93%, audience 79%
The Pitt (S2)
“THE PITT (SEIZOEN 2) Genre: Ziekenhuisdrama Ok, een tegenvallend seizoen van The Pitt. Zonde, want het eerste seizoen had van mij een welverdiende tien ontvangen. Voor het tweede seizoen geld dat er volgende keer een sterker verhaal kan zijn en dat er ook meer naar dingen toegewerkt kan worden, maar vooral dat er niet teveel grote turning points moeten zijn. Maar liever gewoon één goede. Dat gezegd hebbende, moet ik in retrospect ook zeggen dat we misschien iets te kritisch zijn geweest. Door het buitengewoon geweldige seizoen dat er was, denk ik ook dat we teveel hebben verwacht van het tweede seizoen en dat het mede daardoor ook een beetje tegenviel. Een goed verbeterpunt is denk ik ook dat er teveel persoonlijke verhaallijnen waren van mensen, die verder weinig hebben toegevoegd. Al-Hashimi en Rabinovic voegden veel aan het verhaal toe. Maar de deposition van Dr. King bijvoorbeeld, deed weinig toevoegen aan het grotere verhaal en hadden ze dus van mij mogen schrappen (ware het niet dat Dr. King wel heel goed gespeeld werd). Door op die manier effectiever om te gaan met de verhaallijnen, hadden ze denk ik iets veel beters neergezet. Dat zijn mijn twee centen. Ondanks alles kom ik nog steeds op een degelijk cijfer uit. Overall: 6,9
Michael
“Michael (FILM) Genre: Biopic Sinds ik hoorde van deze film was het er een waar ik zeer naar uitkeek. Helaas viel de film mij tegen. Laten we beginnen met de twee hoofdzaken waarom het tegenviel. Als je in deze day and age een film over Michael Jackson maakt is het niet erg als je daar de positieve kanten in zijn carrière belicht, maar je moet ook zijn negatieve kanten belichten. Daarmee doel ik op de affaire rondom zijn vermeende kindermisbruik. In de film, die overigens door allemaal mensen van de Jackson-familie en die daaromheen zitten, vermijden ze dat onderwerp slim door het verhaal af te kappen vlak voordat die problemen publiekelijk bekend werden. Naar ik begreep waren er wel voor dat onderwerp scènes opgenomen, maar kunnen die niet in de film komen vanwege schikkingen die met de vermeende slachtoffers waren gesloten. Of dat zo is, dat weet ik natuurlijk niet. Het tweede punt is de familie. In de film wordt erop gehamerd dat familie belangrijk is, maar in het hele verhaal komt zus Janet nergens voor. Dat vind ik gek. Ik begreep dat dat komt omdat zij er niks mee te maken wilde hebben, maar misschien moet je je afvragen of je dan zo een film wil maken. Deze twee punten wist ik overigens al voordat ik de film ging kijken, maar ik vind het wel belangrijk ze benoemen. Dan gaan we door met de cast. Die vind ik eigenlijk weinig indrukwekkend. Er zijn drie personages die goed gecast zijn. Als eerste Joe Jackson. De acteur zet zijn rol uitstekend neer. Je gelooft zijn egocentrische houding en zijn gebrek aan zorg voor zijn kinderen echt. De tweede is Catherine Jackson. De worsteling die zij laat zien tussen het achter haar man staan en voor haar kinderen vechten is duidelijk te zien. De derde is Michael, van de drie vind ik hem het slechtst gecast. Qua looks komt de acteur, toevallig het neefje van de King of Pop, heel goed overeen. Maar, het is zijn eerste rol. Dus je merkt dat er echt een beetje ziel mist. De echte vinger kan ik er niet echt op leggen, want de performance is prima. Maar er mist iets. Dan hebben we Bubbles, hoewel het aapje niet echt tot de cast behoort - het is én een dier én volledig CGI - reken ik hem er voor het gemak wel even toe. Ik vond de aap ongeloofwaardig en weinig toevoegen. Dat eerste komt vooral doordat het aapje vanaf het begin meteen letterlijk vrijwillig in de armen sprong van Michael Jackson en het meteen geweldig vond. Het dier was wel mooi gemaakt, al zag je duidelijk dat het CGI was. Dan pak ik de genrewaardering en het verhaal. Daar vind ik het het meest matig. Het verhaal is heel erg fragmentarisch neergezet, niet echt mijn stijl, en ik vond er eerlijk gezegd weinig aan. Ja, de moeilijke relatie tussen Michael Jackson en zijn vader was goed te zien, de mishandeling in de vroege jeugd is echt wel sterk neergezet, maar verder wordt vooral de muziek gebruikt om veel aan elkaar te plakken en is het meer een algemeen beeld van de loopbaan van Michael Jackson tot eind jaren tachtig dan echt een pakkend verhaal. Ik had daardoor heel veel moeite om in de film te komen. Bovendien was het, en dat is waarschijnlijk mede te danken aan het feit dat de voltallige Jackson-familie achter de film zit, vooral een ‘Michael was geweldig’-vibe. Ze hadden misschien beter een stuk uit zijn leven kunnen pakken, daarop focussen en de rest laten voorwat het is. Kortom, het is een weinig kritisch stuk wat veel te snel door het vroege leven van de King of Pop gaat. Waarbij de muziek van de artiest als hinderlijke pleister wordt gebruikt om scenes aan elkaar te plakken. Overigens is de film in het begin wel beduidend minder goed, dan tegen het einde. Door de manier van het neerzetten van het verhaal heb je wel echt kennis nodig over het leven van Michael Jackson om bepaalde delen te snappen. Dan pakken we het technische verhaal er even bij. Ik ben een moment tegengekomen waarbij de continuïteit niet klopte en ik zag vaak duidelijk dat mensen aan het playbacken waren. Dat vind ik storend. Daartegenover staat dat de scène waarbij het haar in de fik staat en de Victory tour heel goed in beeld zijn gebracht. Al vind ik het stuk van de Victory Tour wel te lang duren. Overall is de film technisch niet bijster hoogstaand. Zou ik de film aan anderen aanraden? Niet als je geen liefhebber bent van de muziek van Michael Jackson. Om de film te zien is wel een zekere basiskennis van het leven van de King of Pop nodig. Daarbij, de muziek maakt de film. Het verhaal is weinig bijzonder. Zou ik de film nog eens kijken? Ik denk het niet. Ik zou dan eerder Bohemian Rhapsody aanzetten, die ik veel beter vind. Verdient het een sequel? De film lijkt er wel een beetje op te hinten. Ik zou hem ook wel kijken als hij komt denk ik. Maar ze hoeven hem van mij niet te maken, helemaal niet als het op dezelfde manier gemaakt wordt als deze film. Cast: 7,0 Genrewaardering: 5,5 Verhaal: 4,5 Techniek: 6,5 Overall: 5,9 IMDB-rating: 7,6 Rotten Tomatoes: Critics - 39%, audience 96%
The Super Mario Galaxy Movie
“Super Mario Galaxy Movie (FILM) Genre: Adventure / Animatie Dit was een film waar ik best naar uitkeek. Het eerste deel vond ik heel leuk en vooral heel komisch. Met deze film lijken ze een iets andere kant uit te zijn gegaan. Waar de vorige in hoge mate vermakelijk was voor volwassenen en een grote rol voor Jack Black, lijkt deze film vooral gericht te zijn op de jongere kijker. Daar is niks mis mee, dat is een keuze. Maar het is wel jammer voor de wat oudere kijker. Qua voice-actors ging alles goed en de animaties waren ook wel écht spot-on. Daar is niks mis mee en qua genre gaat er in de film ook weinig mis. Het verhaal vond ik wat makkelijk. Weinig diepgang en, door de opzet, ook weinig humor wat ik wel zeker van de film had verwacht. Ook vond ik een aantal dingen gebeuren, zonder ze echt wat toevoegden aan het verhaal. Ik heb geregeld gehad dat ik mijn aandacht gewoon kwijtraakte. Ik had wat meer Bowser gehoopt en wat minder Bowser Jr. Wat ik wel goed aan de film kon waarderen was de koppeling naar de spellen en tegelijkertijd toch een eigen verhaal neer te zetten. Zou ik de film aan anderen aanraden? Nee, het eerste deel was veel beter. Deze film is at best geschikt voor een saaie avond. Misschien zou ik er anders tegenaan hebben gekeken als ik met kinderen de film zou gaan kijken. Zou ik de film nog eens kijken? Nee, geef mij maar het volgende deel. Verdient het een sequel? Ja, onder één voorwaarde. Dat ze teruggrijpen naar het eerste deel. Cast: 9,0 Genrewaardering: 7,0 Decor: 8,0 Verhaal: 5,0 Shotgebruik: 7,0 Animatie: 9,0 Overall: 7,5 Deze film wordt gered door de techniek IMDB-rating: 6,4 Rotten Tomatoes: Critics - 43%, audience 89%
Scrubs (2026)
“Scrubs 2026 (SERIE) Genre: Ziekenhuiscomedy Dit was een reboot waar ik zowel bang voor was als dat ik ernaar uitkeek. Ze konden dit keihard verpesten, maar ook nailen. Welke het werd? Dat lees je straks. Laten we beginnen met de oude cast. JD, Turk, Carla, Elliot en Jordan deden precies wat ze moesten. Het was goed om ze bezig te zien zoals de twintig jaar geleden ook deden. Dokter Cox, ik weet het niet. Ik vond het tof om hem terug te zien, maar hij lijkt wat van zijn glans verloren te zijn. Ik was geen fan van de nieuwe oude Dr. Todd. Hij was niks veranderd. En hoewel hij in de oude serie nog echt wel geloofwaardig overkwam, zou je verwachten dat hij twintig jaar later wel iets volwassener was geworden. Ik vond Jan Itor en Carla te weinig screentime kregen en ik miste Dr. Kelso alltogether. In mijn hoofd had ik hem een cameo gegeven waarbij hij door een hartklap zou komen te overlijden ofzo. Helaas is dat niet gebeurd. Dan gaan we naar de nieuwe cast. De toevoeging van de verplegers is echt ge-ni-aal. Nurse Roberts kon natuurlijk niet terugkomen, maar deze twee vulden haar schoenen wel perfect. De Aziatische dokter mochten ze van mij in zijn geheel schrappen. Ik vond zijn personage verre van aimabel en gewoon heel vervelend om naar te kijken. De rest van de jonge dokters waren prima en hadden elk hun eigen positieve toevoeging aan de serie. Als we kijken naar de opvolging van de oude serie. Die is heel goed gedaan. De look and feel is perfect overgenomen, zelfs het oude ziekenhuis herkende je terug in het decor ondanks dat het wel her en der gemoderniseerd was. Qua verhaal deed de serie het ok. Nu is dat niet erg, want de oude serie was ook niet echt story-driven. Ik weet niet of ik de grootste fan was van het begin: Dr. Cox die het ziekenhuis even doorgaf, maar dat is wat het is. Zou ik de serie aanraden? Ja. Verdient het een sequel? Ja, al ben ik bang dat ze een spin-off gaan maken van de nieuwe artsen. Ik denk niet dat dat een succes gaat zijn. Cast: 9,5 Genrewaardering: 10,0 Decor: 9,0 Verhaal: 7,5 Shotgebruik: 7,0 FX: nvt Overall: 8,6 IMDB-Rating: 8,4 Rotten tomatoes: Critics - 89%, audience - 94%
The Mummy: A Lee Cronin Film
“The Mummy: A Lee Cronan Film (FILM) Genre: Horror Ik moet eerlijk bekennen dat ik mij niet kan herinneren wanneer ik The Mummy heb gezien, laat staan wat er ook alweer gebeurde in de film. Volgens de omschrijving van de bioscoop is dit een hervertelling van de originele film. Van wat ik mij van de film kan herinneren, zou ik dat niet zo direct kunnen zeggen. Dat kan natuurlijk aan mijn zeer gebrekkige herinnering ervan liggen. De film gaat over een Amerikaans journalist die in Caïro werkt, als plots zijn dochter verdwijnt. Acht jaar lang horen of zien ze niks van haar, tot ineens de ambassade hen belt dat hun dochter terecht is. Ze is ontdekt in een millenia-oude loden sarcofaag en is zeer kwetsbare toestand op zijn zachtst gezegd. Althans, zo lijkt het. De journalist, gespeeld door Jack Reynor, vind ik de matigste uit de hele cast. De rest speelt zijn of haar rol goed. Ik ben geen fan van de storytelling. Niet omdat het verhaal zo slecht is - dat vind ik nog best o.k. - maar omdat, op momenten dat je als ouder je kinderen bij je in de buurt wil hebben, ze totaal alleen worden gelaten en schijnbaar urenlang uit het zicht van de ouders zijn zodat er gekke dingen met ze kunnen gebeuren. Bovendien vind ik dat, terwijl dat totaal onlogisch is, ze te lang hun ontvoerde dochter bij zich houden en niet bedenken van: ‘Nou, misschien is het handig om nog even naar een dokter te gaan ofzo.’ Dat soort dingen vind ik altijd wel lastig om mee te werken. Bovendien zoekt de film best de extremen op (film voor zestien jaar en ouder, jwz), waardoor ze na verloop van tijd over de top gaan en het meer gaat lijken op bloedvergieten om het bloedvergieten. Dat is zonde. Het is wel echt een horrorverhaal. Vaak vind ik horror wel komisch, omdat het niet zo goed gedaan is, maar bij deze kreeg ik met enige regelmaat wel een beetje kippenvel. Chapeau voor de makers. Dat is mede te danken door het - soms - zeer creatieve gebruik van shots en de goede SFX. Niet uitmuntend goed, maar wel zeer degelijk. Dan heb ik nog tot slot de setting. Die vind ik wel erg makkelijk. Gezin woont in Caïro, dan verhuizen ze terug naar de VS. Niet bijzonder, het is gewoon prima. Voor het verhaal ook niet heel belangrijk. Kort gezegd vind ik het een degelijke film, maar horror is niet mijn favoriete genre. Vanuit een neutraal standpunt bekeken is het misschien best goed, maar niet helemaal mijn ding. Zou ik de film aan anderen aanraden? Dat is een gewetensvraag. Het eerlijke antwoord is nee. Niet omdat ik het per definitie een slechte film vond, het spreekt mij persoonlijk alleen niet aan. Zou ik de film nog eens kijken? Nee, ik ben wel benieuwd of de originele film nou echt zoveel anders is als ik denk. Verdient het een sequel? Het sorteert zeker voor op een vervolg. Maar deze vraag moet je niet aan mij stellen. Ik ben geen horrorfan en zou daarom nee zeggen. Iemand die van horror houdt, zou daar beter antwoord op kunnen geven. Cast: 7,5 Genrewaardering: 9,0 Decor: 6,0 Verhaal: 7,0 Shotgebruik: 9,0 FX: 8,0 Overall: 7,8 IMDB-rating: 6,5 Rotten Tomatoes: Critics - 46%, audience 77%
Peaky Blinders: The Immortal Man
“Honestly, na de writer strikes, covid, rewrites, recastings, etc etc etc, had ik niet verwacht dat dit een meesterwerk zou worden. En honestly, ik ben nog aardig tevreden over het eindresultaat. Maar boy, is het echt keihard niet de meesterwerk of waardig einde die de legendarische serie verdiende. Eerst 60% van het plot voelt grounded en goed uitbedacht, en je kan bijna op de minuut af zien vanaf waar de rewrites begonnen, en de HELE zwik overboord gegooid werd en uit elkaar begon te vallen. Een aantal beslissingen en closure-momenten voor characters en plotlines zijn ronduit beledigend en debiel, en gooien een flinke demper op de hele film voor me. Tim Roth als recast voor Duke is een aanfluiting, de man heeft het charisma van een overrijpe aardappel, absolute pass. Rebecca Fergusson (my beloved) maakt dan weer een hoop goed met haar vertolking van haar rol. Maar zelfs haar plotlijn en background zit vol met plotholes die pijnlijk obvious zijn. En dan tot slot natuurlijk onze geliefde Cillian Murphy. Not gonna lie, ik was zo blij hem nog een laatste keer in de rol te zien. En dat was dan ook voor mij denk ik 1 van de weinige lichtpunten van de film. Conclusie: pittig jammer dit. Maar had erger gekund I guess.
No Time to Die
“This ain't it chief. Ik zie wat ze met deze film proberen, en er is zo veel potentie tot awesomeheid. Maar het land voor mij gewoon simpelweg niet. Characters zijn te over de top, de humor voelt slapstick, en de pacing voelt off. Heb je dat gevoel wel eens dat je een film aan het kijken bent, en dingen dusdanig uit proportie silly zijn, dat het de hele grounding in realiteit weghaalt? Dat had ik met ieder moment van deze film. Rami Malek als badguy in deze film is 500% wasted potential, en kon de film niet redden. De film krijg echter een halve punt extra door de refreshing verschijning van Ana de Armas (my beloved) als stuntelende CIA newbie die insane amounts of ass kicked. Al haar scenes waren een joy om te zien. Ik besef me dat een hoop mensen deze film tof vonden, maar ik vond het echt de grootste sisser mogelijk. Alas, earwax.
Spectre
“En daar is hij dan, mijn persoonlijke favoriet van de serie. We volgen Meneer geschud-niet-geroerd in zijn zoektocht dieper het fenomeen genaamd Spectre in, leads aan elkaar bindend die hij in de vorige films bij elkaar geschraapt heeft. Je kan merken dat de director dit keer veel beter zijn footing heeft gevonden qua vibe en pacing. Vanaf de openingscene tijdens Dia de los Muertos, tot de sinistere samenscholingen van Temu-Axis-of-Evil, tot de insane car chases en actie montages. Het voelt gepolijst en verfijnd, op een manier dat de voorgangers dat niet hadden. Deze telg heeft ook het genot van 1 van de beste james bond bad guys, Erstn Stavro Blofeld, gespeeld door de enige echter motherfucking Christoph Waltz. Vanaf het eerste moment op het scherm absoluut terrifying, en tot het laatste moment een coldblooded psychopath die er alles aan doet om meneer bondjas het leven zuur te maken. 10/10 no notes. Onze bondgirl dit keer is de mesmerizing beeldschone Léa Seydoux, met haar patented french 'im either going to cry or claw your eyes out' emotionlook, haar natural charme, en honestly super interesting character. Ze heeft altijd een voet voor in my book, maar ze verkoopt de rol er overtuigend en geloofwaardig. En dan nog even een extra shoutout naar de grootste wild card uit de film; DAVE MOTHERFUCKING BAUTISTA!? Die onze 'Wat als Odd-Job gewoon wel een echt persoon was', met de meest insane gimmick van titanium fingernails. Honestly, de hele rol was absurd, maar hij verkocht het als warme broodjes, loved it. All in all,wederom imo, beste film van de serie. Was een joy om te rewatchen
Skyfall
“Arguable de meest invloedrijke film in de serie. We duiken in het verleden van James Bond, en geven steeds meer background en 'menselijkheid' aan onze super spion. We zien een hele hoop leonardodicaprio-wijzend-naar-scherm monentjes met hartje-london film locaties, en een aantal plottwists die honestly well done zijn Onze bondbaddie deze keer wordt vertolkt door Javier Bardem die ex 00-agent Silva speelt. Zijn performance steelt honestly de show met zijn 'crazy as fuck wrapped in sweetness' attitude die ronduit disturbing at times is Onze bondgirl dit keer word gespeeld door Berenice Marlohe als Severine, opgevolgd door onze eerste actie-vertolking van de enige echte Moneypenny, gespeeld door Naomi Harris. Beiden performances waren decent, maar nou niet uit uitmuitend. De finale van de film met het sterven van M en de gehele actiemontage eromheen, is imo het draagvlak van de film. De rest is een decent bond film, maar naar mijn mening niet de beste in de reeks, ondanks dat deze de meeste bekendheid genoot toen het uitkwam
It's Always Sunny in Philadelphia (S4)
“The Nightman Cometh is zo peak